Phlomis russeliana: geduld!.
Een paar jaar geleden maakte ik een beplantingsplan voor de voortuin van mijn zusje. Daarin had ik ook een Phlomis bedacht. Nederlandse namen die ik tegenkwam: brandkruid, bruidstaartplant en Jeruzalem kaarsen.  
We hadden dat jaar een bezoekje gebracht aan Kwekerij Bastin en verliefd geworden op de Phlomis tuberosa, een roze zusje.
Ik wilde ook wel Phlomis in de tuin, maar dan de gele variant, de Phlomis russeliana. Een beetje ‘out of the box’ –denken. Ik hou namelijk niet zo van geel.

Zelf zaaien was het credo, zelf zaaien is veel leuker, toch? Bestelling geplaatst bij een grote zadenhandelaar in het westen des lands. Na een aantal weken wachten vielen de bestelde zakjes in de brievenbus. Er kon gezaaid worden. Nou, dat hebben we geweten. 
Het begon al met de waarschuwing op het zakje. 'Zaaien: het zaad kiemt onregelmatig gedurende een langere kiemperiode. Het zaaisel dus niet te snel wegdoen. Zaai eerst in een zaaibakje: 3 weken bij 20C. Vervolgens 3 weken in de koelkast. Dit proces herhalen tot voldoende plantjes zijn gekiemd. 

Neem het volgende beeld voor ogen: elke ochtend was de eerste gang naar de zaaibakjes. Elke ochtend weer teleurgesteld dat er nog niets groens boven de grond stak. Drie weken lang 'Wat doen die zaaibakjes in de koelkast. Ben je gek geworden?' Zaaibakjes weer op de vensterbank. Niet meer elke dag eerst kijken... totdat ik ze vergat. 
Uiteindelijk heb ik de strijd gestaakt, ben ik gezwicht voor het ongeduld en heb vijf plantjes gekocht. Dat jaar kwamen er geen bloemen. Weer wachten!
Er kwam wel heel veel blad, groot zacht blad dat maar groeide en groeide. Dat ook in de winter gewoon groen is, hoewel diverse bronnen melden dat ie niet wintergroen is. Misschien niet als ie eenmaal gebloeid heeft. Ik ga het wel zien van de winter. Het brandkruid kan goed tegen kou als het maar niet te nat is en staat graag in de zon.

Dit voorjaar moest het dan gebeuren. Regelmatig stond ik tussen het blad te loeren, op zoek naar bloemen. En die zijn er! Sinds 21 april groeien er vijf behaarde, stevige, vierkante stengels met bloemknop tussen de bladeren omhoog. Inmiddels zijn ze zo'n 100 cm hoog. Elke stengel heeft (nu) vier prachtig gele bloemkluwen of toefjes of hoe je het ook moet noemen. En nog steeds groeit er uit elke bovenste bloemtoef weer een nieuw bloemtoefje omhoog, voorzien van twee blaadjes. Dat zullen de laatsten zijn. 
Als de bloemen uitgebloeid zijn worden het prachtige zaaddozen. Laten staan dus, tot volgend voorjaar..

Een dijk van een plant. Die gaat nooit meer weg!

tuintip

Sinds 1 januari 2018 kun je als inwoner van Waterschap Rivierenland, gebruik maken van de subsidieregeling Klimaatactief voor het klimaatbestendig maken van je tuin, huis of straat. Er zijn genoeg maatregelen te bedenken waarmee je je tuin of straat klimaatbestendig kunt maken. Ik denk graag met je mee als je hulp nodig hebt.
Bel me (0617 38 2345) of stuur een mail naar

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren